Mijn blog, mijn verhaal

Ik ben gesprongen. Na een moeilijk jaar vol afwegen, twijfels, angst om 'het' niet te halen...  Vanbinnen voelde ik echter dat ik geen andere keuze had dan mijn hart te volgen. Dus heb ik gekozen voor mezelf, om gezond te blijven, om trouw te blijven aan wie ik in mijn kern ben en om mezelf de kans te geven om te groeien.

Wist je trouwens dat groeien niet vanzelf gaat? Soms maak je geweldige sprongen en soms lijkt het alsof je doelloos rondjes draait. Laat je niet van de wijs brengen, groeien vergt veel energie en die haal je net uit momenten van stilte en rust. Gun jezelf die rust want ik heb gemerkt dat je net dan ruimte creëert voor nieuwe inzichten en denkpatronen.
Groeien wil ook zeggen jezelf durven zien zoals je echt bent, met inbegrip van je minder fijne kanten. Jezelf een spiegel voorhouden is confronterend maar noodzakelijk want alleen dan kan je je oude ik bedanken en afscheid nemen van wie je was. Het lijkt soms op een stap terug zetten, maar dat is het niet. Het is dromen loslaten, pijn toelaten, verdrietig zijn en durven voelen.
Deze stap was voor mij veruit de pijnlijkste in mijn groeiproces.
 

Ik wil je graag meenemen op mijn reis naar morgen, je laten kennismaken met groeipijnen en twijfels maar ook en vooral met het ontdekken van je nieuwe zelf.


Enkele van mijn ontdekkingen:
Ik bezit een spontane kinderlijke verwondering en ik word instant blij van klaprozen (ik heb twee jaar geleden een klaproosknop ontleed en was zeer verwonderd over wat ik zag…)
Ik heb alle Harry Potter films gezien, zelfs meerdere keren..
Massages zijn aan mij niet besteed… (ben ik daarom geen romanticus?)
Een goede band life zien vind ik heerlijk, ik merk de andere aanwezigen zelfs niet meer op (een nuttig weetje moest je me ooit meevragen: ik zit gedurende het concert in een bubbel)
Ik hou van bier maar ook van wijn
Mijn brein is chaotisch, ik zelf eigenlijk niet





keyboard_arrow_up

{{ popup_title }}

{{ popup_close_text }}

x